آینه بردباری: سروده هایی از شاعران گذشته و معاصر در مناقب و مصایب امام حسن مجتبی، علیه السلام صفحه 90

آینه ی الهی

ظهور حلم حق، سبط پیمبر

سرور جان زهرای مطهر

علی را وارث اورنگ شاهی

حسن، آیینه ی حسن الهی

شهی کز حلم او گاه تصور

خرد غرق است در بحر تحیر

همانا کوه از آن گسترده دامن

که چیند خوشه حلمش را ز خرمن

توانایی که گر گشتی مصمم

دمی بر هم زدی اوضاع عالم

زمین را آسمان کردی به ایما

برآوردی ثری را بر ثریا

بدان قدرت ز دشمن هر چه دیدی

تحمل کردی و بر جان خریدی

به خصم ار صلح کردی، پاس دین بود

که پاس دین به عهد وی چنین بود

حسن از صلح، دین را شد نگهبان

حسین از جنگ رونق داد بر آن