وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 125

همسرش را با زبان بیازارد، خداوند هیچ عمل و حسنه ای از او نپذیرد تا شوهرش را راضی سازد، هرچند شبها نماز گزارد و روزها روزه بگیرد.

زخم زبان بسیار سخت است. به قول شاعر:

جراحاتُ السنان لها الالتیام

ولا یلتام ما جرح اللسان (1)

یعنی جراحت نیزه قابل التیام است، ولی زخم زبان قابل التیام نیست.

خیلی سخت است! گاهی بیست سی سال می گذرد، ولی می گوید: هنوز از آن کلامی که آن زمان به من گفته شده، قلب من آزرده است.

اگر خانمی به شوهرش سخنی بگوید که او را آزار بدهد، خدا هیچ عبادتی را از او نمی پذیرد، نه واجب و نه مستحب. نه توبه، نه کفاره. چون برخی افراد فکر می کنند که مثلا این گناهی که انجام داده اند، با یک کار خیر جبران می شود. اما نمی دانند که توبه باید متناسب با گناه باشد.

اگر گناه من از بین بردن حق دیگری است، اگر گناه من زخم زبان به دیگری است، توبه این گناه تنها «أستغفر الله» به درگاه الهی نیست.

لذا می فرماید: هیچ چیزی از او پذیرفته نمی شود، هرچند تمام عمرش روزه بگیرد و شب زنده داری کند و اموالی را در راه خدا انفاق کند. مگر این که شوهرش را راضی کند. .

یعنی اگر خانمی دل شوهرش را شکست، یا شوهری دل همسرش را شکست، فکر نکند با کارهای خوب دیگر، با نماز و دعا این دل شکستگی و این اذیت و آزار جبران می شود. حضرت در پایان حدیث می فرمایند:

و کذلک الرجل إذا کان لها ظالماً؛ و همین طور است اگر مرد به زن خود ظلم کند.