وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 168

قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَی أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ؛(1)بگو: ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می آمرزد؛ زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.

مرحوم علامه طباطبایی رحمت الله در ذیل این آیه شریفه می فرماید: این آیه بیش از همه آیات، انسان را امیدوار می کند. ناامیدی خیلی خطر دارد. خیلی ها تا آلوده به گناهی می شوند، فکر می کنند همه درهای رحمت به روی آنها بسته شده است. این بالاترین خطر است. در آیات و روایات تأکید شده است که ناامیدی از گناهان کبیره است.