وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 197

الگوگیری از پیامبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم

البته کافی نیست که ما بگوییم این سیره پیامبر بود و صبر ایشان این چنین بود. صبر در برابر اذیت و آزار دشمن، در برابر شماتت دشمن، در برابر لشگر دشمن، در برابر از دست دادن عزیزان، در برابر اذیت و آزاری که در خانه از همسران میدید، یا صبری که بر طاعت داشت. اینها کافی نیست که ما فقط بگوییم و افتخار کنیم، بلکه چنان که قرآن می فرماید:

لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ؛(1)مسلما برای شما در زندگی رسول خدا سرمشقی نیکوست.

ما نیز باید اگر اذیت و آزاری از دشمن دیدیم، تحمل کنیم. اگر شماتتی دیدیم، تحمل کنیم. اگر با دشمنی روبه رو شدیم، مقاومت کنیم. اگر در خانه بد اخلاقی از همسران دیدیم، تحمل کنیم. اگر طاعت و بندگی خداست بپذیریم. اگر پیامبر آن رکوعها و آن سجده های طولانی را داشت، ما هم در حد خودمان نماز واجب خود را به صورتی که خدا می پسندد به جا آوریم.

چون در آستانه رحلت وجود مقدس خاتم الانبیا صلی الله علیه وآله وسلم هستیم، به مطلبی که بر دو استوانه مقابل ضریح پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم است اشاره کنم. در آنجا دو شعر بسیار زیبایی نوشته شده است.

یا خیر من دفنت فی القاع أعظمه

قطاب من طیبهن القاع و الأکم

و بر استوانه دیگر این شعر است:

نفسی الفداء لقبر أنت ساکنه

فیه العفاف وفیه الجودو الکرم (2)