وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 203

حرکت کردند تا گودال قتلگاه جست وجو می کردم. اگر این بحث را پی گیری کنید، خواهید دید که کربلا نمایشگاه صبر است.

رد پای صبر و رضا در حرکت امام حسین علیه السلام

حضرت سید الشهدا علیه السلام هفتم ذی الحجه اعلامیه دادند و اعلام کردند: فردا صبح حرکت می کنم و روز هشتم ذی الحجه از مکه بیرون آمدند. روز هشتم را یوم الترویه می گویند.

به یوم الترویه محمل ببستند

خواتین جمله گی در آن نشستند

همه قربانیان کعبه دل

برون خرگه زدند از کعبه گل

حرم را از حرم کردند بیرون

همه سرگشته اندر دشت و هامون

کسانی را که در عالم پناهند

برون کردند از بیت خداوند

امام حسین علیه السلام روز هشتم ذی الحجه از مکه بیرون آمد، ولی روز هفتم این خطبه را خواندند: «بسم الله الحمدلله ماشاء الله و لا قوه إلا بالله». بسیار زیباست! سخن اول او حمد الهی است. سخن از «لا قوه الا بالله» است، از «ماشاءالله» است. یعنی به هر چه خدا خواست، راضی هستم.

چه واژه های زیبایی! این سخن را با سخن گودال قتلگاه مقایسه کنید، هیچ فرقی نکرده است. یعنی سخن امام علیه السلام از روزی که از مکه حرکت کردند و همه به حضرت اعلام وفاداری کردند، تا آن روزی که تنهای تنها شدند و «هل من ناصر ینصرنی» گفتند و کسی جواب نداد، یکی است. باز همان «الحمدلله»، همان «ماشاءالله» و «لاقوه إلا بالله» است. همان صبر در زندگی است.