وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 213

دشمن است، از آن به شجاعت تعبیر می شود. صبر در برابر دشمن شجاعت است. امام می فرماید: هر کس در برابر شمشیرها و نیزه ها صبر می کند بماند. در تاریخ آمده است: پس از این سخن امام علیه السلام «فتفرق الناس تفرقاً». بسیاری رفتند. «برگشت هر که طاقت تیر و سنان نداشت.»

کسانی که ماندند

اما کسانی که ماندند، دیگر ماندند این که بعضی ها می گویند: شب عاشورا عده ای رفتند، صحیح نیست. شب عاشورا کسی نرفت. رفتنیها از همین جا رفتند. آنهایی که باید بر می گشتند برگشتند.

پاداش این صبر چه شد؟ اگر انسان باور به این پاداش داشته باشد، صبر آسان می شود. امام علیه السلام شب عاشورا به اصحاب فرمودند: اگر می خواهید بروید، بروید. اینها ماندند. گفتند ما می مانیم. هر کسی به نوعی اظهار وفاداری کرد.

وقتی این ها اظهار وفاداری کردند، امام علیه السلام در دیدگان اصحاب خود تصرفی کرد و فرمود:

ارفعوا رؤوسکم و انظروا فجعلوا ینظرون إلی مواضعهم ومنازلهم من الجنه؛(1) سرهای خود را بالا بیاورید و نگاه کنید، و اصحاب شروع کردند به مشاهده جایگاه و منازل خود در بهشت.

کسانی که به هوای کشور گشایی و دنیا آمده بودند، پیش از این رفتند. شب عاشورا کسی نرفت. همه ماندند. ماندند و اظهار وفاداری کردند.

مزد این صبر و پایداری چیست؟ پاداش صبر چیست؟ تصرف ولایی