وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 215

سنگین تر از زخم شمشیر

در کربلا به امام حسین علیه السلام زخم زبان زدند. زخم زبان سنگین تر از زخم شمشیر است. به قول شاعر زخم شمشیر التیام پیدا می کند، ولی زخم زبان التیام ندارد.

به چند مورد از زخم زبانهایی که به امام حسین علیه السلام زدند و امام حسین علیه السلام صبر کرد، اشاره می کنم.

مورد اول: امام حسین علیه السلام دور خیمه ها خندقی کندند تا از آن طرف خطر هجوم دشمن نباشد. یعنی از پشت نگران نباشند. آتشی هم در این خندق روشن کردند. یکی از لشگریان عمر سعد به امام حسین گفت:

استعجلت النار فی الدنیا قبل یوم الأخره؛(1) قبل از این که به آتش آخرت بسوزی، اینجا برای خودت آتش به پا کرده ای .

تصور کنید، انسانی که تشنه است، فرزندان و اهل بیت او تشنه هستند، آب به آنها نمی دهند، زخم زبان هم می زنند. اینجا چقدر صبر سنگین است!

مورد دوم: شخص دیگری به امام حسین علیه السلام گفت:

أما ترون إلی ماء الفرات یلوح کأنه بطون الحیات و الله لاذقتم قطرهً حتی تذوقوا المؤت؛(2) به آب فرات نگاه نمی کنی که چگونه مانند شکم مار موج میزند؟ به خدا قسم، قطره ای از این آب به شما نخواهیم داد تا مرگ را بچشید.

مورد سوم: امام حسین علیه السلام روز عاشورا بارها خطبه خواندند. در یک سخنرانی فرمودند: