وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 218

قهرمان همه عشاق فداکار منم

این مدالی است که حق کرده عطا امروزم

امام حسین علیه السلام فرمودند: من قهرمان عشاق هستم و این مدال من است. مدال را افسرها به کجا می زنند؟ به سینه.

حرمله جست ز جا گفت که با تیر اکنون

این مدالت به روی سینه تو می دوزم

تیر حلق پسر و سینه شه دوخت به هم

عالمی سوخت از این شعر جهان افروزم

واقعاً مصیبت سنگین بود. به همین جهت در روایت آمده است که در شهادت علی اصغر علیه السلام در کربلا به سید الشهدا علیه السلام دلداری داده شد. یعنی پیک الهی آمد و چنین پیام آورد:

دعه یا حسین فإن له مرضعاً فی الجنه؛(1) ای حسین، علی اصغر را به ما واگذار که برای او شیر دهنده ای در بهشت است.

امام حسین علیه السلام نتوانستند به طرف خیمه ها بر گردند. البته من این را اضافه کنم: مادر بسیار مهربان و با وفای علی اصغر، رباب علیه السلام هم از خیمه ها بیرون نیامد. البته به احترام سید الشهدا علیه السلام چون می دانست در قلب امام حسین علیه السلام چه می گذرد. منتظر بود تا ببیند چه خبر می شود.

امام حسین علیه السلام هم نمی توانست به خیمه برگردد. یعنی نه سید الشهدا می توانست خیمه برود و نه رباب می توانست از خیمه بیرون بیاید.

لذا امام علیه السلام به پشت خیمه آمدند و «حفر للصبی بجفن سیفه و رمله بدمه و