وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 29

جایگاه صبر بین اعمال نیک

گمان نمی کنم کسانی که مصیبت دیده اند، با شنیدن و باور این روایت ذره ای ناامیدی در زوایای قلبشان باقی بماند. پیامبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:

یؤتَی الرَّجُلُ فی قَبره بالعَذَاب فَإذا أوتی من قبل رأسه دفعه تلاوه القرآن و إذا أوتی من بین یدیه دفَعَتهُ الصّدَقَهُ وإذا أوتیَ من قبَل رجلَیه دَفَعَه مَشیُهُ إلی المسجد؛(1) وقتی انسان را در قبر می گذارند، عذاب وارد قبر او می شود. وقتی میخواهد از طرف سر وارد شود، تلاوت قرآن جلو عذاب را می گیرد. وقتی میخواهد از طرف مقابل وارد شود، صدقه جلو عذاب الهی را می گیرد و آن را بر می گرداند. وقتی میخواهد از طرف پاهای او وارد شود، راه رفتن او به سوی مسجد جلویش را می گیرد. انسانی که وارد قبر می شود،احیاناً گرفتار عذاب الهی می شود. بناست او را عذاب کنند. وقتی می آیند او را عذاب کنند، فرشتگان عذاب می خواهند از بالای سر، او را عذاب کنند، قرآن هایی که خوانده، اجازه نمی دهند عذاب از این مسیر بیاید.

می آیند از مقابل وارد شوند، با آن دستی که صدقه داده عذاب را رد می کند، می خواهند از پایین پا وارد شوند، پایی که با آن به مسجد رفته نمی گذارد، و مانع عذاب می شود.

در تعبیر دیگری آمده است که نماز، زکات، نیکی و خوبی که در حق دیگران انجام داده، اینها همه مانع می شوند. اینها سپر عذاب هستند.

چیزی که در این روایت بسیار لطیف است، توجه به این نکته است