وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 45

گریه بر حمزه سید الشهدا علیه السلام

حضرت حمزه سید الشهدا علیه السلام در احد به شهادت رسید. اما چون همراه مهاجرین از مکه به مدینه آمده بودند در مدینه غریب بودند، لذا کسی را نداشتند که برایشان عزاداری و گریه کند. ولی شهدای انصار، یعنی آنهایی که خودشان ساکن مدینه بودند، بستگانی در مدینه داشتند که برای آنها مجلس عزا گرفته بودند و گریه می کردند. پیامبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمود:

لکن حمزهَ لا بواکی له؛(1)عمویم حمزه گریه کن ندارد.

از آن به بعد رسم شد که هر کس می خواست برای شهید خودش گریه کند، اول به سفارش پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم برای حمزه گریه می کرد. چون پیامبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم این گونه دوست داشت.

گریه پیامبر در شهادت جعفر بن ابی طالب علیه السلام

امیر مؤمنان علیه السلام برادری به نام جعفر بن ابی طالب داشتند که در موته به شهادت رسید. جعفر فرزندی به نام عبد الله دارد. عبد الله می گوید: روزی که پدرم به شهادت رسید، پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم تا به خانه ما آمدند. ما کودکان خردسالی بودیم. ما را در آغوش گرفتند. پیامبر گریه می کردند و اشک چشم آن حضرت بر روی صورت ما فرو ریخت.

گریه پیامبر در مرگ فرزندشان ابراهیم

ابراهیم، فرزند هجده ماهه پیامبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم بود که از دنیا رفت. کسانی که به حج مشرف می شوند، در مدینه، در قبرستان بقیع، قبر