وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 72

چند حدیث در فضیلت عیادت از بیماران بپردازیم.

حدیث اول: در سیره پیامبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم آمده است:

إذا صلی الغداه أقبل علیهم بوجهه؛ هر روز نماز صبح پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم که تمام می شد، برمی گشتند به طرف مردم و سؤال می کردند: هل فیکُم مریضٌ أعودُهُ؛(1) آیا کسی بیمار هست تا به عیادتش برویم؟

این کار یکی از برنامه های روزانه پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم بود. و نشانه اهتمام به مسأله عیادت از بیمار است.

اگر می گفتند: مثلا فلانی مریض است، حضرت با همه گرفتاری هایی که داشتند، راه می افتادند و به عیادت بیمار می رفتند. پیداست که این کار در ردیف کارهای مهم زندگی ایشان بوده است.

با پای برهنه

امیر مؤمنان علیه السلام در پنج مسیر کفش خود را دست می گرفتند و با پای برهنه می رفتند. اول، هنگامی که برای خواندن نماز عید فطر می رفتند. دوم، هنگامی که برای خواندن نماز عید قربان می رفتند. سوم، وقتی به نماز جمعه می رفتند. چهارم، وقتی به عیادت بیماری می رفتند. پنجم، در تشییع جنازه.

در مسیر عیادت بیمار کفش خود را به دست می گرفتند و می فرمودند: اینها مسیرهای الهی است و می خواهم با پای برهنه در مسیر خدا راه بروم.