وعده های الهی به صابران 1: (باورهای آرام بخش) صفحه 77

هدیه برای بیمار

ادب سوم، بعضی از خادمان امام صادق علیه السلام به عیادت یکی دیگر از خادمان آن حضرت می رفتند. حضرت در مسیر آنها را دیدند. فرمودند: کجا می روید؟ گفتند: عیادت فلانی. فرمودند: من هم می آیم. حضرت که راه افتادند، فرمودند: هدیه ای، تحفه ای، میوه ای چیزی همراه شما هست؟ گفتند: نه. فرمودند: پس صبر کنید اول هدیه ای تهیه کنیم. بعد فرمودند:

أما تعلمون أن المریض یستریح إلی کل ما أدخل علیه؛(1)آیا نمیدانید که بیمار به این هدیه ای که برای او می برید آرامش پیدا می کند.

کوتاه بودن زمان عیادت

ادب چهارم، این که

أعظم العیاده اجرا أخفها؛(2) پاداش عیادتی بیشتر است که کوتاه تر باشد.

مگر آن که خود بیمار تمایل به طولانی شدن مدت عیادت داشته باشد. یک وقت بیمار می گوید: من دوست دارم شما مدت بیشتری بمانید، اینجا بهتر است تا زمانی که او تمایل دارد، نزدش بمانیم تا تسلای خاطرش را فراهم کرده باشیم. اما در غیر این صورت باید، عیادت از بیمار را کوتاه کنیم.

سپاس سلامتی

ادب پنجم، پیامبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: وقتی کسی به عیادت بیمار می رود،