رویین دژ صفحه 13

عفاف فطری(حیا)

اوّلین و مهم ترین عامل در جلوگیری از فحشاء که در نهاد همه ی انسان ها )اعمّ از زن و

مرد، پیر و جوان، مؤمن و بی دین، با سواد و بی سواد، آگاه و غافل، همه و همه( وجود دارد حیاء است

و بی دلیل نیست که از زبان معصومین)ع( شنیده ایم :

لا دینَ لِمَن لا حَیاءَ لَهُ( ( .» هرکس که حیا ندارد دین ندارد «

.» حیا و ایمان قرین یکدیگرند، اگر یکی از آن دو برود، دیگری هم در پی آن می رود «

﴿الحَیاءُ وَ الإیمانُ مَقرُونانِ فِی قَرنٍ واحِدٍ فإذا سُلِبَ أحَدُهُما تَبَعَهُ الآخِر نهج الفصاحه، حدیث شماره ی -

1430 .﴾

حیا در حقیقت، عفاف فطری است. اگر انسان با دیده ی حقیقت بین به فطرت خود

نگاه کند تمام دستورات دین را با آن مطابق می بیند )همان چیزی که به آن هدایت تکوینی می

گوییم( بر همین اساس، یکی از نام های قرآن ذکر است. یعنی قرآن برای درس دادن

نیامده، برای یادآوری درس هایی آمده که در نهاد همه ی انسان ها وجود دارد. انسان با

درک محتوای قرآن و مراجعه به ذات و درون خود، این دو را با هم یکی می بیند

یعنی قرآن و خدا را در درون خود پیدا می کند﴿مَن عَرَفَ نَفسَهُ فَقَد عَرَفَ رَب هُ غررالحکم، باب -

خودشناسی، حدیث شماره ی 8 .﴾

به عنوان مثال غذای چرب یا شیرین مطلوب است امّا همین که بیش از حد مصرف می

مصرف بی اندازه ی شیرینی یا « : کنیم، دل زده می شویم یعنی فطرت ما به ما می گوید

از تاریکی می ترسیم، چون فطرت ما با نور تناسب دارد نه با .» چربی برایت ضرر دارد

تاریکی. ترس از تاریکی به دلیل نا آگاهی از فضای تاریک است پس جهل و ناآگاهی نوعی

ظلمت است که باید از آن ترسید. از کثافات و نجاسات نفرت داریم و برایمان تهوّع آور

است، یعنی فطرت ما آلوده بودن آن را به ما تذکّر می دهد. بنابراین اگر نسبت به یک