رویین دژ صفحه 24

کند که مورد اتّهام قرار نگیرد، با خود می گوید: ﴿یا لَیتَنی مِت قَب لَ هذا و کُنتُ نَسی ا مَنسی ا سوره -

ی مریم، آیه ی 23 حضرت .» کاش از قبل مرده بودم و به کلّی فراموش می شدم « : ﴾ یعنی

مریم)س( که به عفاف و پاکی مشهور بوده و گناهی هم انجام نداده و حتّی به وسیله ی روح

الأمین و به امر خداوند، بدون داشتن همسر، افتخار مادری پیامبری بزرگ را پیدا کرده، آن

چنان شرم و حیا و ترس از بدبینی مردم و اتّهام آن ها، وجودش را فراگرفته که حسرتِ

مرگ خود را می خورد!

این حقیقتاً موضوعی بسیار مهّم و قابل تأمّل است. اگر به همین اندازه که حضرت

مریم)س( با وجود پاکی و بی گناهی از شرمِ تهمت ها و برداشت های غلطِ مردم در

رنج و عذاب بود زنان و دختران بی حُجب و حیاهم از رسوایی گناهی که در معرض

آلوده شدن به آن قرار دارند شرم و وحشت داشته باشند، ذرّه ای از حریمِ حُجب

و حیا عقب نشینی نکرده و دامنشان به هیچ گناهی آلوده نخواهد شد!

عفاف چشمی(عفاف در نگاه)

.» نسبت به زنان مردم عفیف باشید تا زنان شما عفیف بمانند «

)پیامبر اعظم )ص(،الحکم الزاهره، ج 1 ، ص 301 )

گربیفتد نظرت در پی ناموس کسی پی ناموس تو افتد نظر بوالهوسی

خداوند در آیه ی 30 سوره ی نور درباره ی نگاه مردان می فرماید:

به مردان باایمان بگو نگاه « :﴾... ﴿قُل لِلمُؤمِنینَ یَغُض وا مِن اَبصارِهِم و یَحفَظوا فُروجَهُم

.» هایشان را پایین بیاورند )و از نامحرم چشم بپوشند( و پاکدامنی ورزند

و همین تعبیر را در آیه ی 31 همان سوره برای نگاه زنان به کار می گیرد: