رویین دژ صفحه 27

عفاف فکری و رابطه ی آن با عفاف چشمی

زدست دیده و دل هر دو فریاد که هر چه دیده بیند دل کند یاد

بسازم خنجری نیشش ز فولاد زنم بر دیده تا دل گردد آزاد

خداوند در قرآن می فرماید:﴿وَ لا تَقرَبوا الفَواحِش ما ظَهَرَ مِنها وَ ما بَطَ نَ سوره ی انعام، آیه - -

ی 151 ﴾: به مفاسد اخلاقی نزدیک نشوید چه در عمل و چه در نیّت!

یعنی قرآن، انسان راحتّی از فکر کردن به مفاسد اخلاقی نهی کرده است. پس اگر

کسی در افکار و خیالاتش، عمل فحشایی را پرورش داده و انجام دهد، کار حرام انجام داده

است. چرا؟ چون اوّلاً قرآن آن را نهی کرده، ثانیاً فکر فاسد، زمینه و مقدّمه ی عمل فاسد

است! ثالثاً مفاسد اخلاقی، آن قدر برای انسان، خطرناک، فلاکت بار و رسوا کننده است و

مایه ی قهر و غضب الهی می شود که خداوند حتّی اجازه نداده به آن فکر کنیم!!!

پس اگر در آموزه های آیین زرتشت که برای انسان های چند هزار سال پیش در نظر

را می بینید یعنی نسل بشر همواره در معرض تهاجم » پندار نیک « گرفته شده، شعار

فکر و خیال فاسد قرار داشته امّا بدون تردید انسان آخرالزّمان بیش از هر زمانی،

اشاره » پندار نیک « در محدوده ی این خطر قرار دارد. لذا در آیین زرتشت فقط به لفظ

شده و جزئیّات چندانی از آن گفته نشده ولی در اسلام ناب محمّدی که برنامه ی زندگی

بشر در آخرالزّمان است، آنقدر آیات و روایات در این زمینه زیاد است که هرکس با دین

اسلام، آشنایی کامل داشته باشد می تواند تمام افکار و خیالات خود را بررسی کرده و سالم

یا فاسد بودن آن را به خوبی تشخیص دهد.

گفتیم فکر فاسد، مقدّمه ی عمل فاسد است. شاید بپرسید مقدّمه ی فکر فاسد

چیست؟قطعاً نگاه فاسد!

)باباطاهر همدانی(