عفت کلام در قرآن صفحه 130

یک. دانش آموزی گریه کنان به دفتر مد رسه مراجعه کرد. وقتی مدیر مدرسه علت گریه او را پرسید، او گفت: فلانی به من فحش می گوید. مدیر او را خواست و علّت را پرسید. گفت: او هم به من فحش داد. وقتی مدیر مدرسه درستی این حرف را از دانش آموز شاکی پرسید، او گفت: «هرچه او گفت، من همان را به او جواب دادم» مدیر گفت: «پس هر دو فحش گفتید» عصبانی شد و خواست که هر دو را تنبیه کند، ولی مربی تربیتی از مدیر مدرسه خواست که با آنان مشاوره کند. مربی زشتی این کار را برای آنان گوشزد کرد و از دانش آموزی که اول فحش داده بود، خواست تا از دوستش عذرخواهی کند. وی سرپیچی کرد و گفت: چرا عذرخواهی کنم. او هم به من فحش داد. مربی گفت: چون اول تو فحش گفته ای و سبب زشتی عمل او شده ای، پس تو مقصری. البته او هم باید قول دهد که دیگر زبانش را با این کلمات آلوده نسازد. سپس از او خواست که به کتاب خانه رفته و کتاب اصول کافی (جلد چهار) را بیاورد. سپس از دانش آموزی که فحش داده بود، خواست تا از صفحه مورد نظرش احادیثی را بخواند. در نتیجه او زشتی رفتارش را فهمید و عذرخواهی کرد.

ج) دانشگاه و رسانه

اشاره

ج) دانشگاه و رسانه

دانشجو قشری انتقادگر، آرمان گرا و پژوهشگر است. در این دوران پرسش ها و خواسته های او نسبت به دوران پیش از دانشگاه، جدی تر و اساسی تر است.

هوشیاری و توجه دقیق در این دوران، بسیار مهم است. اگر دانشجو به پاسخ هایی قانع کننده دست نیابد، بدبین شده و به سبب نفوذی که در میان دوستانش دارد شبهه افکنی می کند. این گونه رفتارها که از آفت های