عفت کلام در قرآن صفحه 134

پیمانه پادشاه را داخل بار برادرش قرار دهند؛ سپس ندا سر دادند که ای اهل قافله شما دزدید!(1) در حالی که آن ها این کار را نکرده بودند، آیا این دروغ و تهمت نیست؟! دوستش گفت: راستش برای من نیز پرسشهایی درباره رفتارهای پیامبران مطرح بود، ولی با کلاس تفسیری که شب های جمعه نزد روحانی محل می رفتم، کم کم به جواب برخی از این پرسش ها رسیدم و کمی هم به برخی تفسیرهای فارسی مراجعه کردم و اکنون تا حدودی مسأله برایم حل شده است.

دوستش گفت: آیا پاسخ این دو پرسش را هم می دانی. گفت: بله! یک پژوهش هم (در درس معارف) در این زمینه نوشتم، ولی خلاصه پاسخ این است که:

حضرت ابراهیم علیه السلام با این کارش می خواست باورهای بت پرستان را که خرافی و بی اساس بود، از میان ببرد و به آن ها بفهماند که این سنگ و چوب های بی جان آن قدر ناتوانند که حتی نمی توانند یک جمله سخن بگویند، تا چه رسد به این که بخواهند مشکلات شما را حل کنند و شایسته پرستیدن باشند. امام صادق علیه السلام درباره همین گفتار حضرت ابراهیم علیه السلام فرمود:

ابراهیم علیه السلام این سخن را گفت تا باورهای آن ها را اصلاح کند، و به آن ها بگوید که کاری از بت ها ساخته نیست.

سپس امام علیه السلام فرمود:

سوگند به خدا! بت ها چنان کاری نکردند و ابراهیم علیه السلام نیز دروغ نگفت.(2)