عفت کلام در قرآن صفحه 51

می گذرند).

و در جای دیگر می فرماید:

وَ الَّذینَ لا یَشْهَدُونَ الزُّورَ وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِرامًا. (فرقان: 72)

و کسانی که به باطل شهادت نمی دهند (و در مجالس باطل شرکت نمی کنند)؛ و هنگامی که با لغو و بیهودگی برخورد کنند، بزرگوارانه از آن می گذرند.

ج) لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحًا إِلی قَوْمِهِ فَقالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ إِنّی أَخافُ عَلَیْکُمْ عَذابَ یَوْمٍ عَظیمٍ قالَ الْمََلأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنّا لَنَراکَ فی ضَلالٍ مُبینٍ قالَ یا قَوْمِ لَیْسَ بی ضَلالَهٌ وَ لکِنّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبّی وَ أَنْصَحُ لَکُمْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللّهِ ما لا تَعْلَمُونَ (اعراف: 59 _ 62)

ما نوح را به سوی قومش فرستادیم؛ او به آنان گفت: «ای قوم من! (تنها) خداوند یگانه را بپرستید، که معبودی جز او نیست! (و اگر غیر او را بپرستید) من بر شما از عذاب روز بزرگی می ترسم!» (ولی) اشراف قومش به او گفتند: «ما تو را در گمراهی آشکاری می بینیم!» گفت: «ای قوم من! هیچ گونه گمراهی در من نیست؛ ولی من فرستاده ای از سوی پروردگار جهانیانم! رسالت های پروردگارم را به شما می رسانم و خیرخواه شما هستم؛ از خداوند چیزهایی می دانم که شما نمی دانید.

در برابر این باور و ایمان، گروهی، امکان وقوع معاد و ضرورت آن را انکار کرده و در آن شک می کردند.(1) شخصی استخوان پوسیده ای را نزد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم آورد و آن را به صورت گرد و غباری در فضا پراکنده پاشید و گفت چه کسی این استخوان های پوسیده و از هم گسیخته را پیوند می دهد و زنده می گرداند.(2) گاه با فکر خام خود