عفت کلام در قرآن صفحه 52

می گفتند: آیا هنگامی که خاک شدیم، دوباره آفریده می شویم.(1) گاهی نیز آیات معاد را مسخره می کردند.

3 _ معاد

3 _ معاد

معاد یکی از اصول عقاید است. معاد یعنی اعتقاد داشتن به زنده شدن حتمی مردگان از سوی خدا در روز رستاخیز که به منظور حساب رسی و پاداش به نیکوکاران و کیفر به بدکاران رخ می دهد.(2)

از موارد مورد بحث درباره معاد، پاداش و کیفر الهی است. گونه ای از پاداش و کیفر، چگونگی سخن گفتن پروردگار و مأموران الهی با گروه های سعادت مند و شقاوت مند است. نوع تعبیرها برای هر یک از آن ها فرق می کند. سعادت مندان به سبب کردارهای نیکشان، با خطاب هایی مانند:

سَلامٌ عَلَیْکُمْ اُدْخُلُوا الْجَنَهَ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ. (نحل: 32)

سلام بر شما! وارد بهشت شوید، به خاطر اعمالی که انجام می دادید.

استقبال می شوند. مأموران الهی آنان را وارد بهشت می کنند؛ در حالی که در آن جا به تسبیح و ستایش الهی می پردازند. شادباش آنان به یکدیگر سلام است.(3)

از سوی دیگر، شقاوت مندان تحقیر می شوند. از جوار الهی رانده و ناامید می شوند و دیگر امیدی به سخن گفتن با پروردگار ندارند:

قالَ وَ اَخْسَؤُوا فیها وَ لا تُکَّلِموُنِ. (مؤمنون: 108)

(خداوند) می گوید: «دور شوید در دوزخ و با من سخن مگویید!».

1- رعد، 5.
2- دایره المعارف تشیّع جمعی از مؤلفان، ج 2، ص 245.
3- یونس، 10: «دَعْواهُمْ فیها سُبْحانَکَ اللهُمَّ وَ تَحیَتَهُمْ فیها سَلامٌ وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الحَمْدُللّهِ رَبِ العالَمینَ».