کتابخانه بالقرآن

عفت کلام در قرآن صفحه 80

صفحه 80

آن ها که هرگاه مصیبتی به ایشان رسد، می گویند: «ما از آن خداییم، و به سوی او باز می گردیم!

این ها، دو نمونه از آیات قرآنی بود، که پس از نزول، در درون جامعه، انسان ها خود را به پیروی از ادب و اخلاق آن ملزم دانستند، تا جایی که عالمان و دانشمندان دینی واژگان قرآنی را در گفت و گوی های درسی و نگارش کتاب به کار برده اند. برای نمونه، فقیهان، در بیان برخی مسایل احکام از اصطلاح هایی مانند غائط، دخول، لمس و... استفاده می کنند و حتی در عرف هم چنین به کار می برند که این ناشی از تأثیرپذیری عمیق از فرهنگ قرآن است.

پس یکی از مصداق های تناقض نداشتن قرآن(1) این نکته است که قرآن در بیان معارف، خود به آدابی که ما را بدان سفارش می کند، پای بند است و در این زمینه، هیچ گونه اختلافی در قرآن دیده نمی شود.

موارد چندی از آسیب شناسی سخن در قرآن هست که بحث درباره همه آن ها نیازمند کتاب جداگانه ای است. در این بخش، درباره برخی از آسیب ها و آفت های سخن که نیازمند تبیین هستند، اشاره می کنیم و آدرس برخی دیگر از آیاتی را که درباره آفت های سخن است، می آوریم. هم چنین در بخش آخر کتاب، بعضی از کتاب های اخلاقی و حدیثی را درباره موضوع پژوهش، معرفی می کنیم.

فهرست آفت های سخن در قرآن1

فهرست آفت های سخن در قرآن(2)

آفت های سخن در قرآن بدین قرار است:

1- «لا یأتیه الباطل من بین یدیه و لا مِن خلفهِ تنزیل من حکیم حمید؛ [قرآن کتابی است] که هیچ گونه باطلی، نه از پیش رو و نه از پشت سر، به سراغ آن نمی آید؛ زیرا از سوی خداوند حکیم و ستوده نازل شده است» فصلت، 42.
2- به ترتیب موضوع نک: 1 نحل، 116. (2) تحریم، 3. (3) اسراء، 23. (4) قصص، (55) 5_ (مجادله، 9 و 10). 6_ (حجرات، 2 و لقمان، 19). 7_ بقره، (68، 69 و 70). 8_ بقره، (13). 9_ هُمَزه، (1) 10_ حجرات، (11) 11_ حجرات، (12) 12_ نساء، (117) و مائده، 77. 13_ بقره، (264).