عفت کلام در قرآن صفحه 98

وَصیّاً فَقَدْ سَبَّ نَبیّأ».(1)

امام رضا علیه السلام از پدران معصوم خود نقل می کند که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: هر کسی پیامبری از پیامبران را دشنام دهد، او را بکشید و هر کسی جانشین آنان را نیز دشنام دهد، پس گویا آن ها را دشنام گفته است. (یعنی حد هر دو یکی است)

ب) از امام صادق علیه السلام درباره کسی که رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم را دشنام دهد پرسیده شد؛ حضرت فرمود:

کسی که به او نزدیک تر است، او را به قتل برساند و نیازی به رفتن نزد امام نیست. (خود، کار را تمام کند).

ج) فتوای امام خمینی رحمه الله درباره سب النبی این است:

کسی که به پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم _ العیاذ باللّه _ ناسزا بگوید، بر شنونده آن واجب است که او را به قتل برساند. مادامی که خوفی بر خود یا عِرض (آبروی) خود یا بر جان مؤمن یا عرض او نباشد با وجود این خوف، جایز نمی باشد و اگر بر مال مورد توجه او یا بر مال مورد توجه برادر مسلمانش خوف باشد، ترک قتل او جایز است و این بر اذن از امام علیه السلام یا نائب او توقف ندارد و هم چنین است اگر بعضی از ائمه علیهم السلام را ناسزا بگوید و در ملحق نمودن حضرت صدیقه طاهره علیهاالسلام به آنان وجهی است؛ بلکه اگر سبّ او به سبّ پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم برگردد بدون اشکال به قتل می رسد.(2)

فرمان تاریخی امام خمینی رحمه الله در قتل سلمان رشدی

فرمان تاریخی امام خمینی رحمه الله در قتل سلمان رشدی

حضرت امام رحمه الله با استناد به روایات و با فتوایی که پیش تر در کتاب تحریر الوسیله داده اند، این حکم تاریخی را صادر کردند. بنابراین، جای هیچ گونه تردید و تجدید نظر در این فرمان نیست و این حکم با استناد