نشاط و شادی صفحه 156

خدا صلی الله علیه و آله و سلم چنین روایت شده است:

کُلُّ لَهوِ المُؤْمِنْ باطِلٌ اِلّا فِی ثَلاثٍ فی تَأْدیبِ الْفَرَسِ وَ رَمیهِ عَنْ قَوْسِهِ وَ مُلاعَبَهِ امْرَأَتِهِ فَانَّهُنَّ حَقٌّ؛(1) هرگونه لهو و بازی از مؤمن نابه جاست، مگر در سه چیز: در تربیت کردن اسب، و مسابقات تیر اندازی و شوخی کردن با همسر که این ها درست و به جاست.

در روایتی دیگر نیز از امام باقر علیه السلام چنین نقل شده است:

لَهوُ المُؤْمِنِ فی ثَلاثَهِ اَشْیاءَ التَّمتُّعِ بِالنِّساءِ َو مُفاکَهَهِ الْإِخوانِ وَ الصَّلاهِ باللَّیلِ؛(2) سرگرمی و تفریح اهل ایمان در سه چیز است: لذت یابی و کام جویی از همسر، مزاح و شوخی با برادران دینی و نمازگزاردن در شب.

امام صادق علیه السلام هم یکی از تفریحات سالم و لذت بخش را زناشویی و شوخی کردن با همسر برشمرده اند: «مُلاعَبَهُ الرَّجُلِ اَهْلَهُ».(3)

بازی با کودکان

از جمله تفریحاتی که هم برای خود انسان مفید و مسرت بخش است و هم برای کودکان، بازی کردن با آن هاست.

بازی با کودک علاوه بر این که اسباب نشاط و خوشحالی او را فراهم می کند، موجب انس و الفت خانواده است. به این معنا که کودک با پدر و مادر احساس صمیمیت می کند و این صمیمیت در آینده او نقش بسیار مؤثری خواهد داشت. از سوی دیگر بازی یکی از نیازهای ضروری و اولیۀ

1- 1. الکافی، ج 5، ص 50؛ وسائل الشیعه، ج 11، ص 493.
2- 2. الخصال، ج 1، ص 161؛ روضه الواعظین، ج 2، ص 373.
3- 3. معانی الاخبار، ص 300؛ الکافی، ج 5، ص 49، ج 10.