حضرت به او فرمودند: «اَلْبِسیهِ وَ اَحْمَدِی اللهَ وَ جَری مِنهُ ذَیْلاً کَذَیْلِ الْعَروسِ؛(1) این لباس را بپوش و خداوند را سپاس گو و همچون دامان عروس آن را به دنبال خود روان ساز.»
12) پیامبر اکرم با امام حسین علیه السلام که کودکی بیش نبود، بازی می کردند و در حالی که به پشت خوابیده بودند و دست های کوچک او را گرفته و کف پای او را روی سینه خود قرار داده و او را تا بالای شانه خود بالا می بردند و با کلماتی آهنگین و با لطافت بیان و شوخ طبعی می گفتند:
«حُزُقَّهٌ حُزَقَهٌ تَرَقَّ عَیْنَ بَقَّهَ؛(2) کوچولوی من، کوچولوی من، بیا بالا. ای همانند چشم پشه!»
بعضی از دانشمندان می گویند: این تعبیر پیشگویی از شهادت و سوراخ سوراخ شدن پیکر امام حسین علیه السلام است. چون اخیراً کشف شده که چشم پشه سوراخ سوراخ است.
13) یکی از اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نُعَیمان نام داشت. او در جنگ بدر شرکت داشت. وی به مزاح و شوخی در نزد پیامبر حریص بود و بسیار می خندید. پیامبر درباره او فرمودند: «یَدْخُلُ الجَنَّه و هو یَضْحَکُ؛(3) او خندان وارد بهشت می شود.»
روزی یک نفر اعرابی ظرف عسلی داشت. نعمیان از او خرید و درِ منزل پیامبر آورد. آن روز پیامبر نزد عایشه بودند. ظرف عسل را به عایشه داد. پیامبر خدا گمان کرد که ظرف عسل را نعمیان به آن حضرت هدیه داده
1- 1. مناقب آل ابی طالب علیهم السلام ، ج 1، ص 148؛ بحارالانوار، ج 16، ص 295.
2- 2. شرح نهج البلاغه، ج 6، ص 321؛ بحارالانوار، ج 61، ص 317.
3- 3. شرح نهج البلاغه، ج 6، ص 322.