علم و معرفت امام صفحه 131

1- به نقل از بدایهْ المعارف، ج2، ص49.

2- بصائر الدرجات، ج 3، ص 143.

و به تعبیر دیگر می فرماید:

من شک ان الله تعالی یحتجّ علی خلقه بحجّه لایکون عنده کلّ ما یحتاجون الیه فقد إفتری علی الله.(1)

اگر کسی شک کند که خدای تعالی بر خلقش به حجتی احتجاج می کند که نزد او هر آنچه که به آن احتیاج دارند نمی باشد قطعاً به خداوند افترا و دروغ بسته است.

همچنین امام باقر علیه السلام می فرمایند:

لا والله لا یکون عالم جاهلاً ابداً، عالماً بشیء جاهلاً بشیء ثم قال الله اجل واعز واکرم من أن یفرض طاعه عبدٍ یحجب عنه علم سمائه و ارضه ثم قال لا یحجب ذلک عنه.(2)

به خدا قسم! هرگز عالم(3) جاهل نمی باشدکه چیزی را بداند و چیزی را نداند. سپس فرمود: خداوند والاتر و عزیزتر و گرامی تر از آن است که اطاعت بنده ای را بر مردم واجب کند که علم زمین و آسمان خود را از او در پس پرده و نهان گذاشته باشد. سپس فرمودند: علم آسمان و زمین را از او نهان و مخفی نمی دارد.

در حدیث دیگری هشام بن حکم می گوید:

سألت اباعبدالله علیه السلام بیمنی عن خمس مائه حرف من الکلام فاقبلت اقول یقولون کذا وکذا قال فیقول قل کذا وکذا قلت جعلت فداک هذا الحلال