به یقین ما مردگان را زنده می کنیم و آنچه را از پیش فرستاده اند و تمام آثار آنها را می نویسم و هر چیزی را در امام مبین قرار دادیم.
از دقت و توجه به این آیه، چهار مطلب استفاده می شود:
1- ما زنده می کنیم مردگان را.
2- ضبط می کنیم و می نویسیم تمام کارهای خلایق را در دنیا.
3- ضبط می نمائیم آثار آن ها.
4- آگاه ساختیم حجت خود را (امام) به همه چیز و تمامی حقایق.
اما جمله اول (زنده نمودن مردگان) مخصوص قیامت نیست؛ زمین مرده و قلوب مرده را خداوند در دنیا نیز زنده می کند، چنانچه صریح آیات قرآن است و افرادی را خداوند در دنیا زنده کرده و زنده می کند، درست است که زنده کردن همه مردگان از اولین و آخرین، مخصوص قیامت کبری است اما این مثبت دعوی نیست.
و اما جمله دوم و سوم؛ ضبط کردن و نوشتن کارهای خلایق و آثار آن در دنیا صورت می گیرد؛ زیرا در قیامت نوشتن در کار نیست و شاید از این جهت باشد که کلمه «نحیی و نکتب» به صورت مستقبل به کار رفته است ولی
«احصیناه» اخبار از گذشته است و چون کتابت در دنیا صورت می پذیرد و احیاء قبل از کتابت ذکر شده پس می توان گفت احیاء در خلقت آدمی است. چنانچه در قرآن فرموده است:
{کَیْفَ تَکْفُرُونَ بِاللهِ وَکُنْتُمْ أمْواتًا فَأحْیاکُمْ ثُمَّ یُمیتُکُمْ}.(1)