علم و معرفت امام صفحه 19

1- الکافی، ج1، ص44.

2- عیون الحکم و المواعظ، 50.

3- ) نهج البلاغه، حکمت338؛ بحارالانوار، ج78، ص80، ح 64.

وَلکِنّ العِلمُ مَجْبُولٌ فی قلوبکُمْ، تَأدَّبُوا بِآدابِ الرّوحانیّینَ یَظْهَر لَکُمْ.(1)

دانش نه در آسمان است که بر شما فرود آید و نه زیر زمین است تا برایتان بیرون آید و لیکن دانش در دل های شماسرشته شده است. به آداب روحانیان و خوبان متأدب شوید تا برایتان آشکار گردد.

این دو حدیث اشاره به حقیقت علم دارد که در فطرت بشر وجود دارد، چنانکه خداوند در قرآن می فرماید:

{فَأقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا فِطْرَهَ اللهِ الّتی فَطَرَ النّاسَ عَلَیْها لا تَبْدیلَ لِخَلقِ اللهِ}.(2)

بنابراین حق گرایی و خداشناسی در دل و فطرت همه ی افراد هست ولی احتیاج به شکوفایی دارد و این همان علم حقیقی است.