علم و معرفت امام صفحه 233

1- رعد / 38.

پیامبران و امامان علیهم السلام نیامدند تا دستگاه منظم آفرینش را بر هم زنند و بر طبق درخواست این و آن معجزه کنند. اعجاز پیغمبر و امام در جایی است که ضرورت ایجاب کند و داستان شأن نزول آیه مذکور در جایی است که برای اظهار، ضرورتی وجود نداشت، زیرا رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم ابتدا قرآن را به عنوان معجزه به آنان معرفی نمود، آن گاه که خودشان را در مقابل آوردن همانند آن ناتوان دیدند، بنای اشکال تراشی را گذارده و درخواست یک سری معجزات و امور خارق العاده نمودند.

در پاسخ چنین افراد بهانه جو جز این مناسب نبود که بگوید: من پیغمبری بیش نیستم و در آوردن معجزات به اجازه و تأیید پروردگار جهان نیازمندم.

تازه اگر درخواستشان عملی می شد؛ باز هم از ظاهر حالشان معلوم بود که بالاخره ایمان نمی آورند، زیرا آن قدر در اشکال تراشی اصرار داشتند که می گفتند: اگر به آسمان هم بالا روی به تو ایمان نخواهیم آورد مگر این که نامه ای به خط و امضای خدا برایمان بیاوری. تازه اگر هم نامه ای برایشان می آورد ممکن بود در صحت امضای خدا تشکیک نمایند.(1)

خلاصه سخن: با ملاحظه قرائن و شواهدی که در آیات دیگر وجود دارد، آیه مذکور در صدد نیست که معجزه را به طور کلی نفی کند، بلکه آوردن آن را به خواست و تأییدات الهی واگذار می نماید. چگونه تصور می شود رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم که در قرآنش معجزات فراوانی برای پیغمبران گذشته اثبات شده و خودش را افضل آنان می داند، در مقابل درخواست معجزه بگوید: آنان معجزه