- مقدمه استاد انصاری بویراحمدی 1
- علم غیرحقیقی 10
- اشاره 11
- ویژگی های علم حقیقی 11
- 2- با خوف و خشیت همراه است 14
- 3- با ایمان همراه است 16
- 4- علم و عمل همراه هم هستند 17
- 5- علم فطری است 18
- اشاره 21
- 1- آیاتی که علم غیب را برای پیامبران اثبات می نماید 24
- نقد دیدگاه منکرین 24
- 2- ائمه به امور غیبی آگاهی دارند 26
- 3- علم و تصرفات تکوینی انبیاء و ائمه علیهم السلام 30
- اشاره 42
- معرفت امام در گفتار امیرالمؤمنین(ع) 50
- معرفت امام در گفتار امام صادق(ع) 61
- معرفت امام به نورانیت 65
- معرفت امام بالنورانیه در گفتار امیرالمؤمنین(ع) 77
- اشاره 108
- ردّ اشکالات وهابیت 119
- علم ائمه(ع) در آیات و روایات 132
- نزول فرشتگان در شب قدر به محضر امام زمان 156
- علم امام نسبت به سایر علوم 159
- روایات مربوط به پیشگویی شهادت اهل بیت(ع) 167
- اشاره 181
- معجزات و کرامات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم و ائمه طاهرین (ع) 183
- آیا وجود معجزه امکان دارد؟ 221
- اعجاز کار کیست؟ 223
- اثبات اعجاز 226
- انکار اعجاز 228
- سنخیّت لازم است 234
- فرق میان معجزه و سحر 236
- فرق اعجاز و کارهای مرتاضان 240
- نمونه ای از معجزات معصومین (ع) 243
- 1- شفا یافتن حضرت آیت الله حجت به برکت توسل به حضرت زهرا سلام الله علیها 243
- 2- شفا گرفتن آیت الله حجت از حضرت رسول صلی الله علیه و آله وسلم در مشهد 244
- 3- جسارت به حضرت زهرا سلام الله علیها و معجزه آن حضرت 245
- 4- استغاثه به حضرت صاحب الزمان ارواحنا فداه 246
- اشاره 249
- 5- عنایت امام عصر ارواحنا فداه به مردم هزاره جات 249
- کرامت آیت الله حجت (رضوان الله علیه به نقل از نوه 251
در پاسخ این مشکل می توان گفت: از چند راه می توان میان معجزه و سحر فرق گذاشت:
اول - سحر یک عمل واقعیت دار و حقیقی نیست، بلکه ساحر در حواس افراد تصرف می کند و آنها را مسخّر افکار خودش می گرداند. کاری می کند که یک امر غیر حقیقی را واقعیت دار و حقیقی خیال کنند و همان گونه که اراده کرده اشیاء را درک نمایند. چنان که در داستان حضرت موسی علیه السلام و ساحران، قضیه از همین قرار بود؛ زیرا ساحران فرعون، ریسمان ها و اسباب و آلات سحر را در میدان عمومی در حضور مردم ریختند و به وسیله سحر، کاری کردند که به صورت اژدها و مارهای حقیقی جلوه گر شدند و به حرکت و جنب و جوش درآمدند، به طوری که حاضران آن ها را حیوانات واقعی پنداشند و هول و هراس همه را فرا گرفت، در صورتی که واقعاً نه اژدهایی بود نه ماری، بلکه در دید آنان تصرف شده بود تا ریسمان ها و چوب ها را مار و اژدها تصور نمایند. لذا درقرآن می گوید:
{فَلَمّا ألْقَوْا سَحَرُوا أعْیُنَ النّاسِ وَاسْتَرْهَبُوهُمْ وَجاؤُ بِسِحْرٍ عَظیمٍ}.(1)
وقتی (آلات و ادوات سحرشان را) انداختند، چشم های مردم را مسحور خویش قرار داده و آن ها را به وحشت افکندند و سحر بزرگی آوردند.
چنانکه ملاحظه می فرمایید در این آیه، سحر به عنوان تصرف در دید مردم و به اشتباه انداختن آن ها تعبیر شده است.