علم و معرفت امام صفحه 49

1- بقره / 273.

2- اصول کافی، کتاب الحجهًْ، باب معرفهًْ الامام و الرد الیه، ح11.

بنابراین معرفت امام علیه السلام جزئی از معرفت خدا و لازمه آن می باشد.

ابوحمزه ثمالی می گوید:

قال لی ابوجعفر علیه السلام : إنّما یعبد الله من یعرف الله فاما من لایعرف الله فإنّما یعبده هکذا ضلالاً قلت جعلت فداک فما معرفه الله؟ قال علیه السلام : تصدیق الله عزوجل وتصدیق رسوله صلی الله علیه و آله وسلم و موالاه علی علیه السلام والائتمام به و بأئمّه الهدی علیهم السلام و البرائه الی الله عزوجل من عدوّهم هکذایصرف الله عزوجل.(1)

امام باقر علیه السلام به من فرمود: تنها کسی که معرفت خدا را دارد بندگی او را می کند ولی آن که اهل معرفت خدا نیست او را این چنین (مانند منکرین ولایت) گمراهانه می پرستد. عرض کردم: فدایت گردم معرفت خدا چیست؟ فرمود: باور داشتن خدای عزوجل و باور داشتن پیامبرش و ولایت علی علیه السلام را داشتن و اقتدا کردن به آن حضرت و ائمه هدی علیهم السلام و بیزاری جستن از دشمنان ایشان به سوی خدای عزوجل. این است معرفت خداوند عزوجل.

ملاحظه می شود که پذیرفتن پیامبر به پیامبری و امام به امامت، جزء معرفت خدا قرار گرفت. این همان چیزی است که در واقع، خدا باوری بدون اعتقاد به امامت، امکان ندارد.

در این زمینه حدیث دیگری جابر جعفی از امام باقر علیه السلام نقل کرده است که:

انّما یعرف الله عزوجل و یعبده من عرف الله و عرف امامه منّا اهل البیت و من لایعرف الله عزوجل و (لا) یعرف الامام منّا اهل البیت