برگی از فضایل و کرامات اهل بیت علیهم‌السلام صفحه 109

یُصْلَبُ کَما صُلِبَ أبوهُ»(1)؛ «او همچون پدرش کشته می‌شود و همچون پدرش به دار آویخته می‌شود» .

به یاد شهیدان فخ

«حسین بن علی بن حسن بن حسن بن علی بن ابی‌طالب» در سال ١۶٩ه. ق، قیامی ضدّ «هادی عباسی» ترتیب داد. در سرزمین «فخ» از توابع مکه، جنگی میان وی و سپاه عباسیان رخ داد و سرانجام او به همراه شمار دیگری از سادات حسنی به شهادت رسیدند. قیام وی مورد تأیید امامان شیعه بود و روایاتی هم درباره او نقل شده است. «ابوالفرج اصفهانی» از «نضر بن فرواش» روایت کرده که گفت: «من شترانی به جعفر بن محمّد (امام صادق (ع)) کرایه دادم تا از مدینه به مکه برود. چون از «بطن مرّ» گذشتیم، به من فرمود: ای نضر، هرگاه به فخ رسیدیم، مرا آگاه کن. گفتم: مگر شما آنجا را نمی‌شناسید؟ فرمود: چرا، ولی می‌ترسم خواب مرا فراگیرد و از آنجا بگذریم. چون به سرزمین فخ رسیدیم، من نزدیک محمل رفتم. دیدم آن‌جناب خواب است. سرفه‌ای کردم، حضرت بیدار نشد. محمل را حرکت دادم، حضرت برخاست و نشست. گفتم: به فخ رسیدیم. فرمود: محمل را بگشا. من آن را گشودم. فرمود: قطار شتر را به هم ببند. من آنها را به هم بستم. آن‌گاه شتر حضرت را به کناری بردم و بر زمین خواباندم. فرمود: ظرف آب بیاور. من آب را نزدش بردم. حضرت وضو ساخت و نمازی خواند. آن‌گاه