شفا و حاجات در پرتو کرامات: کراماتی از سیدالشهداء و باب الحوائج ابوالفضل علیه السلام و ... صفحه 124

است و دو دسته بر سر خود می زند و گریه کرده می گوید: بلی غیر از ما دکتر های دیگری نیز وجود دارد.(1)

شِفای زائر امام حسین(علیه السّلام) در راه کربلا

مجاهد مرد با شهامت «سید هادی حسینی» فرزند سید محمد حسین حسینی از سادات محترم بلخاب استان(ولایت) سَرِ پُل افغانستان در مصاحبه ی خود فرمود: در سال 91 و 92 فلج شده بودم و شب و روز از درد پا و کمر رنج می بردم. به هر دکتری که مراجعه کردم، می گفت: که باید عمل شوی و بدون عمل جراحی سالم نخواهی شد.

در سال 1393 که سیل جمعیت زائران اربعین حسینی(علیه السّلام) از سراسر جهان برای زیارت اربعین به عراق سرازیر شدند، تعدادی کثیری از مهاجرین مقیم ایران نیز با یک جهان شوق و شعف روانه ی کربلا شدند. من از فرزندانم تقاضا کردم که مرا نیز به کربلا ببرند آنان قبول کردند، عصر روز بود که به مسجد سر مرز مهران رسیدیم ؛ خیلی خسته و ناراحت بودم وقتی که نماز ظهر را خواندم بین دو نماز بسیار گریه کردم و حالم منقلب شد و با صدای بلند یا حسین و یا ابالفضل(علیهماالسّلام) می گفتم و گریه می کردم تا این که بی هوش شدم. وقتی که به هوش آمدم، متوجه شدم که چشمم روشن شده است و در وجود خود احساس سبکی کردم و دقت کردم که پاهایم درد ندارد؛ دانستم که امام حسین و حضرت ابی الفضل(علیهما السلام) مرا شِفا داده است. از جای خود آرام بلند شدم و رفتم دوباره وضو گرفتم و نماز عصر را خواندم. سپس