شفا و حاجات در پرتو کرامات: کراماتی از سیدالشهداء و باب الحوائج ابوالفضل علیه السلام و ... صفحه 82

دولتی که کابل را قبلا از دست داده بودند، به مزار شریف آمده و آن جا را به طور موقت مرکز دولت قرار داده بودند. در اوایل مرداد ( اسد) 1377 تهاجم سنگینی از طرف طالبان علیه مزار شریف صورت گرفت. هر روز از طرفین، افراد زیادی کشته می شدند. یکی از فرماندهان حرکت اسلامی افغانستان، «محمد یحیی بصیری» فرزند مرحوم حاج فقیر از چهار باغ سیّدانِ دولت آباد بود که در خط مقدم جبهه در منطقه ی قلعه زَینی ولایت بلخ از ناحیه کمردر تاریخ16/ 5/ 1377 توسط طالبان مجروح شد، سپس او را به بیمارستان نظامی مزار شریف(200 بستر) جهت مداوا آوردند که در آن بیمارستان ده ها مجروح دیگر نیز بودند.

«محمد یحیی بصیری» می گوید:ساعت 10صبح روز 17/ 5/ 1377 13طالبان شهر مزار شریف را اشغال کردند و عده ای از افراد مسلح به طور وحشیانه به بیمارستان هجوم آورده و مجروحان را تک به تک به رگبار می بستند، من ترسیدم و جانم را در خطر مرگ حتمی احساس کردم و از عمق جان به حضرت زهرا و فرزندانش(علیهم السّلام) متوسل شدم و گفتم: یا زهرا! من خادم و نوحه خوان شما و فرزندان تان هستم، مرا نجات بدهید. من روی تخت بیمارستان بودم و قدرت نداشتم که حرکت کنم، ناگهان افراد مسلح طالبان وارد اتاق ما شدند.

در آن اتاق 9 نفر بودیم چهار نفر را یکی پس از دیگری تیرباران کردند تا نوبت به من رسید. خواست که مرا نیز تیر باران کند که از میله ی تفنگ او گرفته به او گفتم من بیمار آپاندیسی هستم، فورا مرا رها کرد و از من رد شد و نفرهای بعدی را تیر باران کرد. در آن اتاق تنها من زنده ماندم اما هشت نفر دیگر را شهید کردند. دکترها بعدا گفتند: طالبان در داخل این شِفاخانه(بیمارستان)