معرفت نبی و امام صفحه 11

پیامبران حجّتهای خدایند که مردم را متوجّه او نموده و فطرت آنان را بیدار کرده و آنها را دعوت به بندگی و عبادت در مقابل خالق و پروردگارشان می کنند و آنان را از انکار و عصیان و سرکشی برحذر می دارند. انسان اگر به حال خود رها شود و پیامبر و حجّتی از جانب خدای تعالی به سراغش نیاید و گنجهای نهان عقل و خردش کاویده نشود و فطرتش بیدار نگردد، از خدای خود غافل خواهد بود و نه به فکر عبادت و بندگی او خواهد افتاد و نه انکارش خواهد نمود و کفر و ایمان هر دو از او منتفی خواهد شد. پس توجّه دادن به خداوند متعال و دعوت به سوی او و خواندن مردمان به عبادت و پرستش او، و برحذر داشتن آنان از انکارش و استکبار در مقابلش، از شؤون مهم و ارزنده پیامبران الهی است که در مباحث آینده درباره آن سخن گفته خواهد آمد.

4) ارتباط خداشناسی و نبیشناسی

در دعایی منقول از حضرت صادق علیه السلام چنین آمده است :

اللّهُمَّ عَرَّفْنِی نَفْسَکَ. فإنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَّرِفْنِی نَفْسَکَ لَمْ أَعْرِفْکَ.

اللّهُمَّ عَرّفْنِی تَبِیَّکَ. فإنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَّرِفْنِی نَبِیَّکَ لم أَعْرِفْهُ قَطُّ.

اللّهُمَ عَّرِفْنِی حُجَّتَکَ. فإنَّکَ اِنْ لَم تُعَّرِفْنِی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی. (1)

خدایا، خود را به من معرّفی کن؛ که اگر خویش را به من نشناسانی هیچگاه تو را نخواهم شناخت.

خداوندا، پیامبرت را به من بشناسان؛ که اگر او را به من معرّفی نکنی هرگز او را نخواهم شناخت.

خدایا حجّت خود را به من معرّفی نما؛ که اگر او را به من نشناسانی از دینم منحرف خواهم شد.

به مقتضای این دعا مبحث نبوّت در روند بررسی مسائل بنیانی اعتقادات، به