معرفت نبی و امام صفحه 139

سَلاَمٍ، لأنا بِمُحَمَّدٍ هَذا أَشَدُّ مَعْرِفَهً مِنّی بِابْنِی.»: به خدا سوگند ما او را به همان صفتی که خدا برایمان توصیف کرده می شناسیم. ما وقتی او را در میان شما می بینیم مانند آن است که یکی از ما پسرش را در میان پسران می بیند. به آن کس که ابن سلام به او سوگند یاد می کند شناسایی ما پیامبر را به مراتب از معرفتمان به فرزندانمان شدیدتر است. (1)

روایات در این زمینه زیاد است و مرحوم مجلسی در همین جلد 15 صفحه 174-248، ذیل عنوان «البشاره بمولده و نبوّته» همه را جمع کرده است.

چنین تعاریف روشن از سوابقی نشأت می گیرد که در کتب الهی پیشین وجود داشته است. دستهای از این بشارات قبل از ظهور اتفاق می افتد تا به صورت علامت تلقّی گردد و دستهای نیز همراه با ظهور واقع می شود تا نشان صدق وی و انطباق او با پیشگوییهای پیامبران قبل گردد که بررسی تاریخ ادیان الهی به خوبی درستی این نکات را روشن می کند.

در کتاب تورات پیامبر اسلام ابتدا با دو ویژگی فرزند اسماعیل و دارای دیانت آتشین، معرّفی می گردد و سپس می خوانیم :

برای اینان پیامبری را برمی انگیزانم از نزدیکان برادران ایشان که مانند تو است و کلام خود را به دهان او می نهم و او به ایشان آنچه را که من به او امر می کنم می گوید. (2)

و در جای دیگر می گوید :

خداوند نبیّ عهدی دارد که عهد او جاوید و ابدی است. او دارای شریعت جدیدی است. بر تمام ملل و امم مبعوث می شود و شاهد بر همه امم جهان است. (3)

و حضرت عیسی علیه السلام نیز برای پیشگیری از گرفتار شدن مردم ناآگاه در دام شیّادان آنها را هشدار می دهد که :

1- . بحارالانوار 15/180.
2- . تورات، سفر تثنیه باب 18 آیه 18.
3- . کتاب حیقوق نبی، آیه دوم باب دوم. و کتاب اشعیای نبی باب 51 آیه 14 و باب 55 آیات 3 و 4.