معرفت نبی و امام صفحه 151

«اِنَّما وَلِیُّکُمُ الله وَ رَسُولُه وَ الذَّینَ یُقیمُونَ الصَّلاهَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاهَ وَ هُمْ رَاکِعُونَ (1)

یعنی: سرپرست و ولی شما تنها خدا و رسولش و آنها که ایمان آوردهاند؛ همانها که نماز را برپا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند. (2)

بدینترتیب روشن شد که خداوند متعال امامت را به معنای وجوب اطاعت و حرمت مخالفت و مقام امر و نهی بعد از پیامبر گرامی اسلام صلی الله و علیه و آله و سلم را در عدّهای خاص قرار داده و مسلمانان را بعد از رسول گرامی به اطاعت و پیروی آنها به طور مطلق فرا خوانده است.

[و این بدان معنا نیست که خدای تعالی مردم را ملک مطلق اولی الامر نموده باشد، به طوری که آنها هر تصرّفی را بخواهند در ملک خود انجام دهند یعنی مردمان بردگان زرخرید آنها نیستند که هرگاه بخواهند آنها را بفروشند. و این معنا اصلاً در مورد آنان صحیح نیست زیرا که خرید و فروش در صورتی درست است که شخص دیگری به عنوان خریدار وجود داشته باشد.]

به همین منظور است که امام رضا علیه السلام به اسحاق بن عیسی فرمود :

ای اسحاق، مرا رسیده که مردم گمان می کنند ما می گوییم: مردم بنده ما هستند. نه، سوگند به قرابتم با رسول خدا صلی الله و علیه و آله و سلم من به هیچ وجه چنین چیزی نگفتهام و از پدرانم هم نشنیدهام، و از کسی هم نشنیدهام که از پدرانم چنین سخنی را نقل کند. ولی من می گویم: النّاسُ عِبیدٌ لَنا فِی الطّاعَهِ مَوالٍ لَنا فِی الدّین. یعنی: مردم در اطاعت بنده ما، و در دین دوستدار ما هستند (3)

مأمون رقّی می گوید :

نزد مولایم امام صادق علیه السلام بودم که سهل بن حسن خراسانی وارد شد و به حضرت سلام کرد و سپس نشست و گفت: ای فرزند رسول خدا،

1- . مائده(5)/55.
2- . الکافی1/187.
3- . الکافی 1/187.