معرفت نبی و امام صفحه 213

مختّص به خود نموده است. و اولیای الهی هر کدام علم برخی از آنها را از سوی خدای تعالی دارا می شوند. امام علیّ نقی علیه السلام می فرماید :

اِسْمُ الله الأعْظَمُ ثَلاثَهٌ وَ سَبْعُونَ حَرْفاً. کانَ عِنْدَ آصَفَ حَرْفٌ، فَتَکَلَّمَ بِهِ، فَانْخَرَقَتْ لَهُ الأرْضُ فِیَما بَیْنَهُ وَ بَیْنَ سَبَأ، فَتَنَاوَلَ عَرْشَ بِلْقِیسَ حَتَّی صَیَّرَهُ اِلَی سُلَیْمَانَ.ثُمَّ انْبَسَطِت الأرْضُ فِی أَقَلّ مِنْ طَرْفَهِ عَیْنٍ. وَ عَنْدَنَا مِنْهُ اثْنَانَ وَ سَبْعُونَ حَرْفاً. وَ حَرْفٌ عِنْدَالله مُسْتائِرٌ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ (1)

اسم اعظم خدای تعالی هفتاد و سه حرف است.حرفی از آن نزد آصف بود و با به زبان آوردن آن، زمین برای او از محلی که او قرار داشت تا محل قوم سبا شکافته شد و او تخت بلقیس را گرفت و در کمتر از یک چشم به هم زدن آن را پیش سلیمان آورد و سپس زمین گسترده شد.و از آن اسم اعظم نزد ما هفتاد و دو حرف است. و یک حرف از آن پیش خدای تعالی در علم غیب است که خدای تعالی آن را به خود مختص کرده است.

امام صادق علیه السلام می فرماید :

اِنَّ الله عَزَّوَجَّل جَعَلَ اِسْمَهُ الأعْظَمَ عَلَی ثَلاثَهٍ وَ سَبْعِینَ حَرْفاًو فَأعْطَی آدَمَ مِنْها خَمْسَهً وَ عِشْرِینَ حَرْفاً. وَ أَعْطَیَ نُوحاً مِنْهَا خَمْسَهً وَ عِشْرِینَ حَرْفاً. وَ أَعْطَی مِنْهَا اِبراهیمَ علیه السلام ثَمانِیَهَ أَحْرُفٍ. وَ أَعْطَی مُوسَی مِنْها أَرْبَعَهَ أَحْرُفٍ. وَ أعطَی عِیسَی مِنْها حَرْفَیْنِ. وِ کانَ یُحْیِی بِهِما المَوْتَی وَ یُبْرِیءُ الأکْمَهَ وَ الأبْرَصَ وَ أَعْطَی مُحَمِّداً اِثْنَیْنَ وَ سَبْعِینَ حَرْفاً. وَ احْتَجَبَ حَرْفاً لِئَلّا یُعْلَمُ ما فِی نَفْسِهِ وَ یَعْلَمَ ما فِی نَفْسِ العِبادِ. (2)

خدای عزّوجلّ اسم اعظم خویش را هفتاد و سه حرف قرار داد. از آن، بیست و پنج حرف به حضرت آدم داد. و بیست و پنج حرف هم به نوح عطا کرد. و به ابراهیم علیه السلام هشت حرف عطا فرمود. و موسی را چهار حرف داد. و