معرفت نبی و امام صفحه 263

پس وقتی پیامبر ایستاد و فرمود: ای مردم، چه کسی بر سرپرستی شما از خود شما سزاوارتر است؟

گفتند: خدا و رسولش.

فرمود: خداوندا، گواه باش. سپس فرمود: آگاه باشید کسی که من مولای اویم، علی مولای اوست. و امارت مؤمنین را بر او تبریک بگویید. آنگاه جبرئیل علیه السلام فرود آمد و سخنان منافقین را به پیامبر صلی الله علیه آله و سلّم رساند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم آنها را خواند و در این باره از آنان پرسش کرد، و آنان انکار کردند و سوگند یاد کردند (1) .

و در تفسیر عیّاشی هم در تفسیر آیه مزبور روایتی به همین مضمون نقل شده است (2) . و مرحوم کلینی در تفسیر آیه «مَا یَکُونُ مِنْ نَجوی ثَلاثَهٍ اِلّا هُوَ رابِعُهُم.. (3) نقل

کرده که امام صادق علیه السلام فرمود :

این آیه درباره فلان و فلان و ابوعبیده جرّاح و عبدالرّحمن بن عوف و سالم مولی ابی حذیفه و مغیره بن شعبه نازل شده است. آنگاه که آنها نامهای در میان خود نوشتند و با هم عهد و پیمان بستند که اگر محمّد صلی الله علیه و آله و سلم رحلت کند، هیچگاه نگذارند خلافت به بنیهاشم برسد. و نبوّت و ارجمندی هم همین طور. پس خدای تعالی این آیه را درباره آنها نازل فرمود.

راوی می گوید: از حضرت درباره این آیه هم سؤال کردم: «أَمْ أَبْرَمُوا أَمْراً فَاِنّا مُبْرِمُونَ أَمْ یَحْسَبُونَ أَنَّا لا نَسمَعُ سِرَّهُمْ وَ نَجوَاهُمْ بَلی وَ رُسُلَنا لَدَیْهِمْ یَکْتُبُونَ (4) » :

بلکه آنها تصمیم محکم بر امری گرفتند، ما نیز اراده محکمی داریم. یا آنان می پندارند که ما اسرار نهانی و نجوای آنان را نمی شنویم؟ آری

1- . تفسیر علیّ بن ابراهیم1/301.
2- . تفسیر عیّاشی 2/98 و 99.
3- . مجادله(58)/7.
4- . زخرف(43)/ 79 و 80.