معرفت نبی و امام صفحه 302

مَا أَحبَّ الله عَزَّوَجَلَّ مَنْ عَصاهُ. ثُمَّ تَمَثَّلَ فَقَالَ :

تَعْصِی الاِلهَ وَ أَنتُ تُظْهِرُ حُبَّهُ هذا مَحالٌ فِی الفِعالِ بِدیعٌ

لَوْ کانَ حُبُّکَ صادِقاً لاََطَعْتَهُ اِنَّ المُحِبَّ لِمَنْ یُحِّبُ مُطیعٌ

کسی که خدا را معصیت و نافرمانی می کند او را دوست نمی دارد.

آنگاه به این شعر تمثّل کرد و فرمود :

خدا را نافرمانی می کنی آنگاه اظهار دوستی او می نمایی. این از کارهای ناممکن و شگفتآور است! اگر در دوستی او صادق بودی، پیرویش می کردی. زیرا کسی که دیگری را دوست می دارد، از او پیروی می کند.

جابر می گوید: امام باقر علیه السلام به من فرمود :

آیا کسی که ادعای تشیع می کند، همین که بگوید ما را دوست دارد کافی است؟! سوگند به خدا، شیعیان ما نیستند مگر آنان که از خدا تقوا می کنند و به امانتداری و زیادی در ذکر خدا و روزه و نماز و نیکی به والدین و... شناخته می شوند.

جابر می گوید: عرض کردم: ای فرزند رسول خدا، امروز کسی را به این صفت نمی یابیم.

حضرت فرمود: بادها تو را به هر کجا خواست نبرد. آیا برای مرد کافی است که بگوید من علی را دوست می دارم و ولایت او را می پذیرم ولی با وجود این در عمل کوتاهی می کنند؟! نه. چنین نیست. او اگر بگوید من رسول خدا را دوست می دارم - با اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از علی علیه السلام افضل است - ولی روش او را دنبال نکند و به سنّت او عمل ننماید، دوستی او فایدهای برای او نخواهد داشت. پس از خدا بترسید و به آنچه پیش خداست عمل کنید.

لَیْسَ بَیْنَ الله وَ بَیْنَ أَحَدٍ قَرابَهٌ. أَحَبُّ العِبادِ اِلَی الله عَزَّوَجَلَّ [و أکرمَهُمْ عَلَیِه] أتْقاهُم وَ أَعْمَلُهُمْ بِطاعَتِهِ. یا جابِرُ، وَالله ما یُتَقَّرَبُ اِلی الله تَبَارَکَ وَ تَعَالی الّا بِالطّاعَهِ. وَ مَا مَعَنَا بَرائَهٌ مِنَ النّار. وَ لاَ عَلَی الله لاَِحَدٍ مِنْ حُجَّهٍ. مَنْ کانَ لله مُطیعاً، فَهُوَلَنا وَلِیٌّ. وَ مَنْ کانَ لِلهِ عَاصیاً، فَهُوَ لَنَا عَدُوٌّ. وَ ما تُنالُ وَ لا یَتُنا الّا