معرفت نبی و امام صفحه 75

موجب خوف و خشیت خدا می شود. خدای تعالی می فرماید :

«اِنِّمَا یِخْشَی اللّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ» (1)

به درستی که تنها عالمان هستند که از خدا می ترسند.

و تقوا ورزیدن موجب زیادتی علم از سوی خداوند می شود. خدای تعالی در این زمینه می فرماید :

«وَ اتَّقُوا اللّهَ وَ یُعَلِّمُکُمُ اللّهُ» (2)

از خدا پروا کنید تا خدا شما را بیاموزد.

«اِنْ تَتَّقُوا اللّهَ یَجْعَلْ لَکُمْ فُرْقَاناً» (3)

اگر از خدا پروا کنید خداوند برای شما فرقان - یعنی هدایتی که با آن حق و باطل جدایی افکنید - قرار می دهد.

این رابطه متقابل بین تقواپیشگی و دور ماندن از گناه - عصمت - تا علم، همان مطالبی است که ما را به موضوع ریشه داشتن مسأله عصمت در علم آگاه می سازد.

ب : منظور از اینکه گفتیم: «انبیای الهی چون از علم وَهَبی الهی برخوردارند یقیناً این آگاهی از چگونگی و واقعیّت کارها آنان را از مبادرت به گناه حفظ می کند» این نیست که امکان اکتسابی بودن عصمت به مفهوم تامّ و تمام آن اثبات گردد و یا اینکه گفته شود عصمت پیامبران از این رهگذر به دست آمده، بلکه فقط بیان رابطه علم و و عصمت است.

دلیل عصمت

با توجّه به اینکه پیامبران صلوات الله علیهما اجمعین و آله و سلّم سفیران خدای تعالی در میان مردمانند و خداوند متعال دستورات و فرامین خود را به وسیله آنها به مردم می رساند، پس آنها باید مرتبه عالی کمالات انسانی را دارا بوده و هیچگونه نقص و عیب و زشتی در آنها یافت نشود تا مأموریت خود را به نحو احسن انجام

1- . فاطر (35)/28.
2- . البقره(2)/282.
3- . الانفال (8)/29.