ملکه گمشده وشیطانی همراه (صدق و کذب از دیدگاه قرآن و حدیث) صفحه 180

شاید یکی از علل فراموشی دروغ گو، همانی است که به آن اشاره کردیم که دروغ، وجود واقعی در خارج و در مغز ندارد ؛ واقعیت دروغ همان جعل می باشد. اموری که در ذهن وجودشان تابع جعل و اراده است، مادامی که مورد اراده هستند وجود جعلی معدوم می شود و در مغز هم بقا ندارد و یادآوری آن دشوار است و احتیاج به جعل دومی دارد، بنابراین دروغ نمی تواند برای خود، در حافظه جایی باز کند که محو نشود.

دانشوران روان شناس می گویند: کثرت محفوظات موجب فراموشی است. محفوظ جدیدی که می آید، محفوظ قدیم را از صفحه مغز پاک می کند.

کثرت دروغ و پشت سرهم دروغ گفتن هم فراموشی می آورد، زیرا دروغ های جدید، آثار دروغ های قدیم را از مغز محو می کند.

چیز دیگری که موجب فراموشی دروغ می شود، آن است که مطلبی در حفظ می ماند که مورد اهتمام شخص باشد. کسی که کارش دروغ گویی گردید، چندان به دروغ خود

زیان های روانی دروغ (183)