ملکه گمشده وشیطانی همراه (صدق و کذب از دیدگاه قرآن و حدیث) صفحه 188

دروغ های روا

دروغ، کلید ارتکاب گناهان است. بنابراین اگر دروغی برای جلوگیری از گناه گفته شد یا ظلمی را از مظلومی دفع کرد، جان کسی را خرید، زیانی را از کسی برطرف کرد، ناروایی اش بر طرف می شود و از زمره گناهان دسته دوم خارج می گردد و کارش به جایی می رسد که پسندیده می شود، زیرا دارای قبح ذاتی نبوده و قبح عرضی آن هم بدین وسیله برطرف گردیده است.

راست گوی دروغ گو

حضرت خلیفه ششم امام جعفر صادق علیه السلام می گوید:

«أیُّما مُسْلِمٍ سُئِلَ عَنْ مُسْلِمٍ، فَصَدَق وَ أَدْخَلَ عَلی ذلِکَ الْمُسْلِمِ مَضَرَّهً کُتِبَ مِنَ الْکاذِبینَ»(1)

دروغ های روا (191)