زخم فطرت صفحه 112

وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَیْرِ هُدیً مِنَ اللَّه (قصص: 50)

چه کسی گمراه‌تر از آن کس که از هوای نفس خویش پیروی می‌کند و هدایت الهی نیافته است.

پیامبر گرامی اسلام (ص) هواپرستی را گونه‌ای از بت‌پرستی می‌شمارد و می‌فرماید:

ما تَحْتَ ظِلِّ السَّماء مِنْ الهٍ یُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللهِ اعْظَمُ عِنْدَ اللهِ مِنْ هَوی مُتَّبعٍ.(1)

در زیر آسمان، نزد خدا هیچ بتی بزرگ‌تر از هوا و هوس که از آن پیروی کنند، وجود ندارد.

حضرت علی (ع) نیز در گفتار زیبایی هواپرستی را نکوهش می‌فرماید:

إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَیْکُمُ اثْنَانِ اتِّبَاعُ الْهَوَی وَ طُولُ الأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَی فَیَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الأَمَلِ فَیُنْسِی الآخِرَةَ.(2)

خطرناک‌ترین پرت‌گاهی که بر سر راه سعادت شما قرار گرفته، هوا پرستی و آرزوهای دور و دراز است، چرا که پیروی از هوا شما را از حق باز می‌دارد و آرزوهای دراز آخرت را به دست فراموشی می‌سپارد.