زخم فطرت صفحه 121

قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُون (بقره: 183)

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! روزه بر شما واجب و مقرر شد؛ چنان‌که بر آنان که پیش از شما بودند، مقرر شد، باشد که پرهیزکار شوید!

رسول اکرم (ص) در تمثیلی ارزشمند می‌فرماید:

إنّ مَثَلَ الصَّلاةِ کَمَثَلِ النَّهرِ الْجاری کُلَّما صَلّی کَفَّرَت ما بَینَهُما.(1)

نماز، همانند آب جاری است؛ هر زمان که انسان نماز می‌خواند، آن نماز، گناهانی را که در میان دو نماز انجام شده از میان می‌برد.

سخن زیبای امام صادق (ع) نیز در این‌باره خواندنی است:

مَن احَبَّ أن یَعلمَ أَقُبِلَت صَلاتُهُ ام لَم تُقبَل فَلینَظُر هَل مَنَعَت صَلاتُهُ عَنِ الفَحشاءِ وَ المُنکرِ؟ فَبقَدرِ ما مَنَعتْهُ قُبِلَت مِنُه.(2)

کسی که دوست دارد بداند نمازش مقبول درگاه الهی شده است یا نه، باید ببیند آیا این نماز او را از زشتی و منکر باز داشته یا نه، پس همان مقدار از نمازش که [وی را از گناه] باز داشته، پذیرفته است.

انسان باید عبادت‌های خود را با شرایط و با توجه و خضوع به جای آورد تا بتواند در جلوگیری از فحشا و منکر تأثیرگذار باشد.