زخم فطرت صفحه 87

گناه‌کار را دگرگون می‌کند که گویی گناهی نکرده است. امام باقر (ع) می‌فرماید: «

التَّائِبُ مِنَ الذَّنْبِ کَمَنْ لا ذَنْبَ لَهُ

»(1) ؛ «توبه‌کننده از گناه مانند آن است که گناهی نکرده است».

توبه حقیقی موجب پرده‌پوشی ونابودی آثار گناه می‌گردد. امام صادق (ع) می‌فرماید: هنگامی که بنده توبه حقیقی کرد، خداوند او را دوست می‌دارد و در دنیا و آخرت گناهان او را می‌پوشاند، هر چه از گناهان که دو فرشته موکل برایش نوشته‌اند، پاک شده و از یادشان برود و به اعضای بدن، وحی می‌کند که گناهان او را پنهان کنید و به نقاط زمین- که در آن مکان گناه کرده- فرمان می‌دهد، گناهان او را پنهان کنید.

فَیَلْقَی اللهَ حِینَ یَلْقَاهُ وَ لَیْسَ شَیْ‌ءٌ یَشْهَدُ عَلَیْهِ بِشَیْ‌ءٍ مِنَ الذُّنُوب. (2)

پس توبه‌کننده با خدا ملاقات کند به گونه‌ای که هیچ چیز نیست که در پیشگاه خدا گواهی بدهد که او چیزی از گناه را انجام داده است.

در آیه هشتم از سوره تحریم به پنج ثمره و نتیجه توبه حقیقی اشاره شده که عبارتند از: 1. بخشودگی گناهان؛ 2. ورود در بهشت پر نعمت الهی؛ 3. رسوا نشدن در قیامت؛ 4. نور ایمان و عمل در قیامت