بهینه سازی الگوی مصرف صفحه 14

حق می دهند که نعمت های الهی را بی حساب و کتاب مصرف کنند، بی اندازه مصرف کنند، هیچ ملاحظه ای نکنند، هیچ حدی نگه ندارند و حتی نعمت های الهی را ضایع کنند. چقدر نان ضایع می شود، چقدر غذای طبخ شده ضایع می شود، چقدر میوه مصرف نشده ضایع می شود و از خانه ها بیرون ریخته می شود، چقدر لباس زیادتر از اندازه لازم _ چند برابر اندازه لازم _ خریداری می شود و در خانه ها و صندوق ها می ماند، برای اینکه یک بار در مراسمی پوشیده شود؟ اینها اسراف است.

می خواهم این مطلب را ملت عزیزمان بدانند که اسراف، فعل حرام است، گناه است، خلاف شرع است. آنجایی که اسراف باشد و اسراف مال و اسراف نعمت های الهی انجام گیرد، تضییع و تلف کردن نعمت است. تصمیم بگیرید این کار را نکنید. البته خانواده های کم درآمد، شاید وسعشان هم نرسد که بخواهند اسراف کنند، اما خانواده های پردرآمد و حتی بسیاری از خانواده های متوسط، متأسفانه، اسراف می کنند. من این جمله را عرض کردم، بر آن تأکید و پافشاری می کنم و خواهشمندم که ملت عزیزمان، این سخن را مورد توجه قرار دهند، به آن اهمیت بدهند، برای آن حسابی باز کنند و سعی شان بر اسراف نکردن باشد».(1)

«من آنچه را می خواهم در این برهه عرض کنم، این است که ملت عزیز، جداً از اسراف و زیاده روی پرهیز کنند. ما حق نداریم به عنوان یک ملت، مصالح بزرگ و ملی و دورنگر _ بلکه مصالح نقد مهم و کنونی _ خود را، به خاطر خواسته های شخصی خودمان _ که ما را به اسراف و بی بندوباری در