بهینه سازی الگوی مصرف صفحه 20

و مایه تضییع اموال عمومی و نعمت الهی است. صرفه جویی صحیح _ همان که در اسلام به آن قناعت می گویند _ به معنای نخوردن نیست، به معنای زیاده روی نکردن، مال خدا را حرام نکردن، نعمت الهی را ضایع نکردن است. اگر جامعه ای بخواهد قناعت و صرفه جویی را _ که یک دستور اسلامی است _ عمل بکند، باید متوجه باشد که در شکل کلی باید به عدالت اجتماعی و مسئله عدالت پرداخته شود.

برای اینکه بشود این راه را ادامه داد، همه و همه باید کوشش کنند، حالا که بحمدالله کشور در راه سازندگی حرکت می کند، از عدالت غفلت نکنند و میدان برای سوءاستفاده کنندگان باز نشود».(1)

م) رفاه آری، اسراف نه

م) رفاه آری، اسراف نه

«عزیزان من! یک ملت حق دارد با رفاه زندگی کند، حق دارد خوش بگذراند، حق دارد از انواع نعم الهی استفاده کند. در این شکی نیست. همه قشرهای یک ملت هم بایستی بتوانند استفاده کنند، لیکن حتی در مواقعی که یک دولت و یک ملت، برخوردار از درآمد هم هستند، اسراف مضر و مذموم و شرعاً حرام است، چه برسد آن وقتی که درآمد یک کشور به طور موقت کم می شود... . خطاب من در درجه اول متوجه کسانی است که متمکنین کشورند، دستشان به دهانشان می رسد و می توانند خرج کنند، می توانند گوشت، مواد غذایی، امکانات زندگی، محصولات مدرن، انواع و اقسام وسایل برقی و ماشین های گران قیمت تهیه کنند. «چو دخلت نیست، خرج آهسته تر کن». نگو من دخل دارم، اینجا دخل شخصی ملاک نیست، دخل