دانستنیهای علمی دربارهی ریش و ریش تراشی صفحه 17

حديث اول؛ ريش گذاشتن دستور خداست

خسرو پرويز پادشاه ايران براي باذان (پادشاه يمن) نامه نوشت كه دو نفر از مردان دلير خود را به مدينه بفرست تا پيامبر اسلام صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم را به خدمت ما بياورند، باذان دو نفر به نامهاي (بانويه) و (خرخسك) را به مدينه حضور پيامبر فرستاد.

اين دو نفر وارد مدينه شده و حضور پيامبر صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم رسيدند بانويه بعرض رساند كه پادشاه ايران (كسري) براي پادشاه يمن (باذان) نامه نوشته و فرمان داده دو نفر از مردان خود را به سوي شما فرستد شما را به خدمتش ببرند، باذان هم ما را فرستاده تا با هم به حضور پادشاه ايران برويم، اگر اين پيشنهاد را مي‌پذيريد، من نامه‌اي براي سلطان ايران مي‌نويسم و در آن نامه سفارش شما را مي‌كنم كه اذيت و آزاري به شما نرساند و الا خودتان مي‌دانيد كه كسري شما را كشته و بلاد شما را نيز ويران مي‌كند، اين دو نفر كه حضور پيامبر صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم رسيده بودند ريشهاي خود را تراشيده و سبيل‌هاي خود را گذاشته بودند، حضرت از روي كراهت فرمودند:

واي بر شما چه كسي شما را به اين وضع امر كرده؟ گفتند:

خداي ما كسري، پس حضرت فرمودند:

«امرني ربي ان اعفي لحيتي و اقص شاربي»

خدايم به من دستور داده كه ريش را بلند و شاربها را كوتاه سازم. (25)

شاهد روايت: ريش تراشيدن امري قبيح و مورد غضب پروردگار بوده كه پيامبر از ديدن آنها كراهت داشته‌اند و كلامشان را با كلمه‌ي ويل كه نام وادي جهنم است شروع كرده‌اند، همين دو امر كفايت مي‌كند بر اين كه ريش تراشي جايز نيست و لذا اگر كسي از روي عمد مرتكب شود محروم از بهشت و مستحق عقاب الهي خواهد بود.

حديث دوم؛ ريش زينت حضرت آدم عَلَيْهِ السَّلَام و فرزندان ذكور اوست

عن النبي صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم: