- دریچه ای نو به زندگی 1
- اشاره 7
- 1.2. باید دودوتا چهارتا کرد 10
- اشاره 17
- 2.2. پیوند خوردن با ریشه ها 21
- 2.3. می توان از مشکلات نردبانی ساخت 23
- 2.4. دعا؛ نگاه ما به خود در آیینۀ خدا 25
- 2.5. شکر؛ ثبت دارایی واقعی مان 26
- اشاره 31
- 3.1. گناهان کوچک؛ کمینگاه شیطان 32
- 3.2. عُجب و غرور؛ ویروس اختراعیِ شیطان 33
- 3.4. نکته های طلایی 40
- 3.6. دوستان و همراهان 43
- 3.7. زندگی کردن برای یک نگاه 47
3.5. بندها را پاره کنیم تا صفحه های نورانی ما را جادو نکند
راستی، می دانید غربت در خانه یعنی چه؟
همۀ ما حتی درون خانۀ خود و در کنار هم، غربیه ای بیش نیستیم. باید گفت همۀ ما گم شدگانی در فضای رسانه ای هستیم. امروزه، صفحات نورانی چشمان ما را جادو کرده است و با سِحر خود، چشمان ما را به صفحۀ تلویزیون یا لپ تاپ یا تلفن همراه زنجیر کرده و مجبورمان می کند هرچه در آن می ریزند، با ذهنمان ببلعیم. هرگاه مجبور می شویم سرمان را بچرخانیم، باید فوری به سوی آن برگردیم تا چیزی ازدست ندهیم. رفتن و آمدن ما دیگر حس نمی شود. دیگر به چهرۀ هم نگاه نمی کنیم؛ بلکه فقط گوشمان صدای همدیگر را تحمل می کند. این یعنی غریبی در خانه و گم شدن در فضای رسانه ها.
ما اجازه داده ایم رسانه ها برایمان احساس نیاز به وجود آورند و آن ها برایمان تعیین کنند که چه نوع برنج و مبل و حتی همسر و شیوۀ تربیت فرزند و... را انتخاب کنیم. مجبوریم