ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 374

مأمور بداخل شدن دوزخ شود چون روان گردد باز پس نگرد پس خداوند فرماید بازش بدارید. چون بیاید خداوند گوید ای بنده چرا واپس نگریستی؟ گوید بار الها چنین گمانی بتو نداشتم که مرا بدوزخ فرستی، خداوند جلیل پرسد گمان تو بمن چه بود؟ گوید: پروردگارا فکر میکردم مرا ببخشی و در بهشتت جایم دهی، پس خداوند فرماید ای فرشتگان من بعزّت و جلال و نعمتها و محنتها و بزرگی مقامم سوگند که جز این ساعت گمان خیر در تمام عمرش بمن نداشت، و چنانچه ساعتی در عمرش بمن گمان نیک داشت او را بآتش نمیترسانیدم باری از او بپذیرید و ببهشتش ببرید، آنگاه امام صادق علیه السّلام فرمود: هیچ بنده ای بخداوند گمان نیک نداشته باشد جز اینکه خدا نزد گمان اوست، و بر عکس هیچ بنده ای باو گمان بد نداشته باشد مگر اینکه خداوند نزد گمان اوست، و

با او همان معامله کند که فکر میکرده، و این است بیان کلام خدا که میفرماید: وَ ذلِکُمْ ظَنُّکُمُ الَّذِی ظَنَنْتُمْ بِرَبِّکُمْ أَرْداکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرِینَ «1» این همان گمانیست که شما در باره حقّ داشتید و آن موجب هلاک و بدبختی شما گردید.

(1) فصّلت: 23