پایان سلطه کفر، آغاز نفاق از دیدگاه قرآن و حدیث(تفسیر موضوعی المیزان) صفحه 110

(104 و 105 / بقره)

در تاريخ اسلام، هيچ زماني نشده كه قوم يهود به نحوي از انحاء برخوردي زشت با اين دين نشان ندهد، كه نشانگر خصومت باطني، و توطئه‌هاي رهبران مذهبي آنان نباشد. نمونه‌اي را كه قرآن مجيد نقل مي‌كند نشان مي‌دهد كه اين خصومت‌هاي تحقيرآميز و بخل‌هاي بي‌مزه ناشي از آن بوده كه دوست نداشتند كتاب آسماني به مسلـمـانان نـازل شـود...!؟

(234) پايان سلطه كفر، آغاز نفاق

- «اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! هر وقت خواستيد از پيامبر خود درخواست بكنيد كه «شمرده‌تر» سخن گويد تا مطالب را بهتر حفظ كنيد، كلمه «راعنا» به كار نبريد، چون اين تعبير در اصطلاح يهود نوعي ناسزاست. چون يهوديان با گفتن اين عبارت پيامبر خدا را مسخره مي‌كنند. شما بگوييد: «اُنظرنا» و نيكو گوش فرا دهيد! و كافران را عذابي اليم است! نه آن‌ها كه از اهل كتاب كافر شدند، و نه مشركين، هيچ يك دوست ندارند از ناحيه پروردگارتان كتابي برايتان نازل شود، ولي خداوند رحمت خود را به هر كس كه بخواهد اختصاص مي‌دهد! و خدا صـاحب فضلـي عظيـم است!»

در اين آيه نهــي شده از گفتن عبــارت «راعِنا» و گفتن آن را «كفر» شمرده است. ايــن كلمه در بيــن يهوديــان يك قســم نفريــن و فحش بــوده و معنايش اين بوده كه:

«بشنو خدا تو را كَر كند!»

ظهور كينه باطني و پايدار يهود (235)

اتفاقا مسلمانان وقتي كلام رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله را درست ملتفت نمي‌شدند، به خاطر اين كه ايشان گاهي به سرعت صحبت مي‌كرد، از ايشان خواهش مي‌كردند كمي شمرده‌تر صحبت كند، كه آنان متوجه بشوند، و اين خواهش خود را با كلمه «راعنا» كه عبارتي كوتــاه است ادا مي‌كردنــد. معنــاي ايــن كلمــه «مراعت حــال مـا كــن!» اســت، ولــي همان‌طوركه گفتيــم، اين كلمــه در بين يهود يك نــوع ناســزا بود.

يهوديان از اين فرصت كه مسلمانان هم مي‌گفتند - راعنا، راعنا - استفاده كرده، وقتـي به رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله مي‌رسيدنــد، مي‌گفتند: راعنــا! و به ظاهـر وانمــود مي‌كردنـد كه منظـورشــان رعـايــت ادب اســت، ولي منظـور واقعي‌شــان ناسزا بود.

خداي‌تعالي براي بيان منظور واقعي آن‌ها آيه «مِنَ الَّذينَ هادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ...،» (46 / نساء) را فرستاد، و چون منظور واقعي يهود روشن شد، در آيه